11/04/2025 Cuma Köşe yazarı A.D
“Sevdiğin kullarına hayırlı mal ver yâ Rabbî!.."
Çok zengin ve cimri bir adam varmış. Fakir birisi kapısına gelmiş ve
"Efendim, kaç gündür açım, ne olur bana bir lokma ekmek" demiş...
İslamiyet, baştan sona iyilik etmek, din kardeşine
faydalı olmak dinidir. Peygamber Efendimiz "aleyhissalatü
vesselam" buyuruyor ki: "İnsanların hayırlısı, insanlara
faydalı olandır. İnsanların kötüsü, kendisinden korkulan insandır."
Resulullah Efendimiz (sallallahü aleyhi ve
sellem) yine buyuruyor ki: “Ben bu dünyada iki insana gıpta
ederim, imrenirim. Biri ilim sahibidir. Cehaletle savaşır. İkincisi çok
zengindir, fukaralıkla, fakirlikle savaşır ve çok faydalı hizmetler de yapar.”
Her şeyin hayırlısını istemek lazım. Bir şeyi ısrarla
"illa olsun" diye istemek uygun değildir. Bu çok tehlikeli ve çok
kötü bir huydur. Peygamber Efendimiz buyurdu ki: “Yâ Rabbî! Sevdiğin
kullarına hayırlı mal ver, sevmediklerine çok mal ver.”
İnsanın başına felaketler, elini açmamaktan, aldığını bırakmamaktan gelir. Elini açar, sadaka, zekât verirse, kurtulur. Cömert olmak, mühim ve zor bir iştir... Onun için, cömertlik çok kıymetli bir haslettir.
-Efendim, çok zengin bir adam varmış. Bir akşam çok
garip, çok fakir birisi kapısına gelmiş ve "Kaç gündür açım, ne olur bana
bir lokma ekmek" demiş...
Adam cimri mi cimri! Buna çok kızmış ve bir sürü
hakaretler etmiş. O da yetmezmiş gibi kapıyı da yüzüne çarpmış... Tabii,
adamcağız da neye uğradığını şaşırmış. "Ben sana ne yaptım,
vermeyebilirsin ama bu hakaretler niye, bu azarlamak niye!"
Bu durum fakirin çok ağırına gitmiş. Bir yere, oturmuş
hüngür hüngür ağlamaya başlamış... Tam o sırada, oradan, bir âmâ zat
geçerken bakmış bir ağlama sesi var. Yanına gitmiş. "Arkadaş demiş, niye
ağlıyorsun?" O da "Sorma, içim yanıyor, çok çok üzgünüm... Şu
karşıdaki eve gittim, açım dedim, yüzüme kapıyı çarptı, hakaret etti, bir şey
de vermedi... Hadi vermesin, ama bu yaptığı hareket çok ağırıma
gitti..." diye olanları anlatmış...
Âmâ zat "Düş peşime, şurada bir gecekondum var,
hadi gidelim, Allah ne verdiyse beraber yeriz" demiş...
Birlikte eve gelip, karınlarını doyurmuşlar. Âmâ
ayrıca ona demiş ki: "Burada yatacak yer de var, sen benim
misafirimsin."
Adamcağız âmânın bu âlîcenaplığından çok duygulanmış.
Kalbin tam inceldiği böyle bir anda ellerini açmış ve çok içten şöyle dua etmiş: "Ya
Rabbi! Bir âmâ fakir kulun bana bu nimetleri, bu iyilikleri yapıyor. Bu kulun
bana kapılarını, sofrasını açtığı gibi, sen de bunun gözlerini açıver." O
saniye âmâ zatın gözleri açılıveriyor...
Büyüklerimiz ne güzel buyurmuşlar:
İsteyeni boş çevirmemeli, ihtiyacı yoksa ona ateş olur. Onu alan düşünsün!..