12/11/2020 Perşembe Köşe yazarı S.A
Dünya işleri, ahiret için çalışmaya mâni olmamalı
Münafikun suresi 9'uncu âyet-i kerimesinde buyuruldu
ki: “Mallarınız ve çocuklarınız Allahü teâlâyı hatırlamanıza mâni
olmasın!”
Bir kimsenin dünya ticareti, ahiret ticaretine mâni oluyorsa, bu kimse
bedbahttır. Bir çömlek almak için, altın kupa verene ne denir? Dünya saksı
parçası gibidir. Hem kıymetsizdir, hem de çabuk kırılır. Ahiret ise altın kupa
gibidir ve çok değerlidir. Ahiret nimetleri sonsuzdur, kırılmaz, kaybolmaz ve
çalınmaz...
Dünya ticaretinin ahirete yaraması lazımdır. Cehenneme sürüklememesi için
çok dikkat etmelidir. İnsanın sermayesi, dini ve ahiretidir. Bu sermayeyi
kaptırmamak için çok uyanık olmak lazımdır. Bunun için her sabah şöyle niyet
etmelidir: "Yâ Rabbî! Kendimin evlatlarımın ve
ailemin rızkını helalinden kazanmak, onları kimseye muhtaç
bırakmamak; rahatça ibadet edebilmek için çalışmaya gidiyorum..."
O gün Müslümanlara iyilik, yardım ve nasihat, emri-mâruf, nehyi
münker yapmayı kalbinden geçirmelidir. Böyle niyet eden bir tüccar
bir memur, bir işçi niyetine göre hareket ettikçe sevap kazanır. Onun her işi
ibadet olur. Dünyada kazandığı şeyler de artısı olur...
Bu dünyada herkes yolcudur, geldik gidiyoruz. Yolcuların birbirlerine
yardım etmesi, el ele vermeleri, kardeş gibi olmaları lazımdır. Her Müslüman
böyle düşünmelidir. Vazifesine başlarken, "Müslüman kardeşlerime yardım
etmek, onları rahat ettirmek için çalışacağım. Din kardeşlerim benim işimi
gördükleri gibi ben de, onlara hizmet edeceğim" diye düşünmelidir.
***
Dünya işleri ahiret için çalışmaya mâni olmamalıdır. Münafikun suresi
9'uncu âyet-i kerimesinde mealen, “Mallarınız ve çocuklarınız
Allahü teâlâyı hatırlamanıza mâni olmasın!” buyuruldu.
Çalışıp da tevekkül etmek, bir yere çekilip ibadet yapmaktan hayırlıdır... İslâm
büyükleri, kendi nafakalarını kendileri kazanırlardı. Başkasının eline bakmayı
uygun görmezlerdi. Peygamberler de kendi nafakalarını kendileri kazanmışlardır.
İlk olarak kumaş dokuyan Âdem aleyhisselâmdır. Din düşmanları, ilk
insanların ot ile yaprak ile örtündüklerini mağarada yaşadıklarını yazıyorlar.
Fakat bu yazıların hiçbir vesikası yoktur, yalandır.
Nuh aleyhisselâm marangozluk, Salih aleyhisselâm çantacılık yapardı.
Peygamberlerin çoğu çobanlık yapmıştır. İsa aleyhisselâm kunduracılık yapardı.
Resulullah Efendimiz aleyhisselâm ticaretle meşgul olmuştur.
Bir kimsenin, dinine, imanına zarar gelmeyecek, herhangi bir işte çalışması caizdir. Yusuf aleyhisselâm peygamber olduğu hâlde, insanların sıkıntıda olduğunu görünce zamanın hükûmet reisine giderek vazife istedi. Böylece, insanlara hizmet etti. İnsanlara hizmet edebilmek için, herkes kendine düşenleri yapmaktan geri kalmamalıdır...