18/03/2026 Çarşamba Köşe yazarı A.U
"Sadece Rabbime kulluk borcum var!.."
Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri,
187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti.
Bir gün halîfe Hârun Reşid, bu büyük velîden nasîhat istedi.
O nasîhat ettikçe, ağlıyordu!
Çok ağlamaktan bayıldı!
Ve yere düştü...
Ayıldığında;
"Ey Fudayl! Birine borcun var mı?" diye sordu.
Hazret-i Fudayl;
"Rabbime
kulluk borcum var" buyurdu.
Halîfe;
"Onu kastetmemiştim. İnsanlardan birine borcun var
mı?" deyince;
“Hayır,
Hak teâlâ bana öyle çok nîmetler verdı ki, kullarına minnet
etmiyorum" buyurdu.
Hârun Reşid ona “bin altın” uzatıp;
"Bunlar kendi malımdır ve helâldir, rahatça kullan"
dedi.
Lâkin kabûl etmedi.
"Al
bunları önümden. Bunca öğüt dinledin, ama hiç faydası olmamış" buyurdu.
● ● ●
Bir gün de;
"Müslüman
anne babanın yüzüne, şefkatle bir defâ bakan kişiye, kabûl olmuş bir hac sevâbı
verilecektir" buyurdu.
Dinleyenler;
"Bin kere baksa efendim?" dediler.
Büyük velî;
"Bin
kere baksa, bin hac sevâbı verilir" buyurdu.