06/06/2025 Cuma Köşe yazarı V.T
Harcandığı hâlde hiç eksilmeyen para!..
Bir talebesi Ali el-Harîrî hazretlerine, hacca gitmek istediğini bildirdi.
O da eline bir çanta verdi.
Ali el-Harîrî hazretleri evliyânın büyüklerindendir.
Şam civarında Havran’ın Büsr köyünde doğdu. 645 (m. 1247) senesinde vefât etti.
Şeyh Ebû Ali el-Magribî’den ilim öğrendi ve onun sohbetlerini dinledi. Derecesi
yüksek, hâl ve kerâmet sahibi, cesur, vakar sahibi bir zât idi. Çok kerâmetleri
görüldü.
Şöyle anlatılır:
Talebelerinden biri, Ali el-Harîrî hazretlerine gelip,
hacca gitmek istediğini bildirdi ve izin istedi. Ali el-Harîrî de ona küçük bir
çanta verdi ve içinden ihtiyâç miktarı kadar parayı harcamasını, geri kalanı
iade etmesini tenbîh etti. O zât çantayı açtığında bir dirhem (gümüş para)
olduğunu gördü ve bunun az olması sebebi ile üzüldü ve geri vermek istedi. O
anda Ali el-Harîrî’nin manevî hâli kendisini kapladı ve bunda bir hayır var
diyerek o parayı harcadı. Çantayı tekrar açtığında, bir dirhem daha olduğunu
gördü. Böylece, yol boyunca bütün ihtiyâçlarını karşıladı. Döndüğü zaman
çantayı hocasına iade etti ve bu durumun hocasının kerâmeti olduğunu anladı...
Yine şöyle anlatılır:
Büyük âlim Takıyyüddîn bin Salâh ile
Ebü’l-Hasen el-Harîrî hazretleri bir yerde bir araya geldiler. Ali el-Harîrî;
“Misâfirimize bir şey ikram etmemiz îcâb eder” dedi. O anda oradan bir koyun
sürüsü geçmeye başladı. Talebelerinden birine; “Git, yüz dirhem kıymetinde olan
şu vasıftaki koyunu al getir” buyurdu. Orada bulunan Takıyyüddîn bin Salâh;
“Her hâlde Şeyh Ali beni imtihan etmek ister. Bu koyunun etini yemeyeceğim”
diye içinden geçirdi. Daha sonra sofra kuruldu. O esnada dışarıdan birisi geldi
ve; “Bugün buradan bir koyun sürüsü geçti mi?” diye sordu. Oradakiler; “Niye
soruyorsun?” dediklerinde, “O sürüde yüz dirhem kıymetinde bir koyunum vardı.
Vasıfları şöyle şöyle idi. Ben onu Ali Harîrî hazretlerine ve sevdiklerine
nezretmiştim” dedi. Oradakiler; “Evet bahsettiğin vasıftaki koyun, şu sofradaki
koyundur” dediler. O kişi de; “Elhamdülillah koyun sahibini bulmuş” dedi. O
zaman Ali el-Harîrî, Takıyyüddîn bin Salâh’a nazar etti ve “Kişi dâima hüsn-i
zanda bulunmalıdır” dedi. Takıyyüddîn bin Salâh; “Tövbeler olsun, tövbeler
olsun” deyip af diledi...