11/02/2022 Cuma Köşe yazarı V.T
Ölüm gelinceye kadar ibâdet emredilmiştir!..
"Dünya hayatıyla
Âhıret hayatını birbirine karıştıran, yâ câhildir veya zındıktır!"
Nakşî İbrahim Efendi,
Sünbüliye tarikati şeyhlerindendir. İstanbul'da doğdu. Medrese tahsilinden
sonra Şehzâde Câmiine vâiz tayin edildi. Bu sırada Koca Mustafa Paşa Şeyhi
Seyyid Alâeddin Efendi’ye intisâb ederek Sünbüliye tarikatinde kemale erdi.
1114 (m. 1702) tarihinde vefat etti.
Bu mübarek zat, bir
sohbetinde şöyle anlattı:
Hicr sûresinin
doksandokuzuncu âyetinde meâlen, (Sana yakîn gelinceye kadar, Rabbine ibâdet
et) buyuruldu. Burada yakîn demek, mevt, yâni ölüm olduğunu, tefsîr âlimleri
bildirmektedir. Allahü teâlâ, bu âyet-i kerimede, ölüm gelinceye kadar ibâdet
yapılmasını emretmektedir. Ölüm de, bu dünyanın sonu demektir.
Çünkü hadis-i şerifte, (Bir kimse, ölünce, onun kıyâmeti kopmuş olur)
buyuruldu. Âhıret hayatında hakîkatler meydana çıkacaktır. Orada sûretler
hakîkatlerden ayrılacaktır. Dünya hayatı başkadır. Âhıret hayatı başkadır. Bu
iki hayatı birbiri ile karıştıran, yâ câhildir veya zındıktır. Zındık, din
perdesi altında İslâmiyeti yıkmaya çalışır. Çünkü, İslâmiyetin câhillere olan
her emri, âlimlere de ve tasavvuf yolunun sonuna varanlara da emredilmiştir.
İslâmiyyetin emrlerini yapmakta, bütün müminler ve âriflerin en yüksek derecede
olanları arasında hiç ayrılık yoktur.
Tasavvufçuların câhil
olanları ve mülhidler yâni zındıklar, İslâmiyetin emir ve yasaklarından
kendilerini sıyırmak istiyorlar. Bu emrler ve yasaklar, yalnız câhil kimseler
içindir diyorlar. Tasavvufçculara ve tarîkatçılara yalnız marifet ve hakâyık-ı
Kur'âniyyeyi öğrenmek emrolundu diyorlar. O kadar câhildirler ki, âmirlere,
kumandanlara ve devlet adamlarına da yalnız adalet ve insâf etmeleri emrolundu.
Bunlara başka bir ibâdet emrolunmadı diyorlar.
İslâmiyet, marifet elde etmek için lâzımdır. Marifet elde edenlerin İslâmiyete uymalarına lüzûm yoktur diyorlar. Yukarıdaki âyet-i kerimede yakîn demek, marifetullah demektir. Sehl bin Abdüllah-i Tüsterî de böyle demiştir diyorlar. Bu âyet-i kerime, (Allahü teâlânın marifetine kavuşuncaya kadar ibâdet ediniz!) demektir diyorlar. Ehl-i sünnet âlimlerinden bu âyet-i kerimedeki yakîne marifetullah diyen olmuş ise de, (Marifetullah elde edinceye kadar, ibâdet zahmeti, güçlüğü bulunur. Sonra bu güçlük kalmaz) demişlerdir. Yoksa, sonra ibâdet etmek kalmaz dememişlerdir. Böyle söylemek, ilhâd, zındıklık olur.