17/05/2026 Pazar Köşe yazarı V.T
İyi arkadaş, iki cihân için büyük saâdettir
İyi arkadaş, insanı derekelerden
(aşağılıklardan) derecelere (yüksekliklere) ulaştırır...
Ebü'l-Abbâs Necibî hazretleri evliyânın meşhûrlarındandır.
Endülüs’te (İspanya) İşbiliye'de (Sevilla) doğdu. Mısır'da vefât etti. Önce
İşbiliye'de İbn-i Âs isimli zâtın derslerini tâkib etti. Sonra büyük âlim ve
velî Câfer Endülüsî'nin hizmetine girdi. Onun sohbetlerinde olgunlaştı ve
icazet verilerek talebe yetiştirdi. Endülüs’te sultanın kendisine sıkıntı
vermesinden dolayı Mısır'a gitti ve orada vefat etti.
Bu mübarek zat, sohbetlerinde buyurdu ki:
Tanıştığınız, görüştüğünüz, berâber olduğunuz kimsenin iyi
arkadaş mı, kötü arkadaş mı olduğunu anlamakta dikkat edilecek husus ve ölçü
şöyledir:
Gördüğünüz, görüştüğünüz, berâber olduğunuz, birlikte oturup,
kalktığınız kimse, sizin Allahü teâlâyı hatırlamanızı ve unutmamanızı, O'nu dil
ve gönül ile anmanızı sağlıyor, bunu tâzeliyor ve kalbinizi uyanık tutuyorsa,
işte o iyi arkadaştır. Ama berâber olduğunuz kimse, Allah korusun cenâb-ı Hakkı
ve O'nun zikrini size unutturuyorsa, gerçekten bil ki, o kimse kötü arkadaştır.
Ondan sakınmak elbette çok lâzımdır. (Ondan, yırtıcı arslandan kaçar gibi hattâ
daha çok kaçmalıdır. Çünkü arslanın yapacağı, olsa olsa canını almaktır. Arslan
insanın canını alabilir, onu öldürebilir. Fakat îmânına zarar veremez. Kötü
arkadaş ise, insanın hem îmânının ve hem de canının gitmesine, onun ebedî
felaketine sebep olur...
İyi bir arkadaş, iki cihân için de büyük saâdettir. Maksada
çabuk ulaşmayı sağlar. İnsanlar birlikte yaşarlar ve arkadaşsız olamazlar.
Babamız olan Âdem aleyhisselâm, en güzel yer olan Cennet'te bulunduğu hâlde,
kendisine insan olarak bir arkadaş gerektiğini hissetti ve bunu istedi. Onun
sol kaburga kemiğinden hazret-i Havvâ vâlidemiz yaratıldı. İyi arkadaşa sâhip
olunca, çok hamd etmeli ve hep iyi kimselerle beraber bulunmalıdır ki,
kıyâmette pişmanlık çekilmesin. Kur'ân-ı kerîmde bu hâl bildirilmektedir.
İnsana ulaşan her felâket, kötü arkadaş sebebiyle gelir. Ondan çok uzak
durmalıdır. Arkadaşın iyiliği veya kötülüğü, mutlaka asıl, neseb, akrabâlık
gibi sebeplere bağlı değildir. Eshâb-ı Kehf'e yakın olup, onlardan ayrılmayan
Kıtmîr isimli köpek, Kur'ân-ı kerîmde onlarla berâber zikrolundu.
İyi arkadaş, insanı derekelerden (aşağılıklardan) derecelere
(yüksekliklere) ulaştırır. Kötü arkadaş ise, bunun tersini yapar.