20/06/2026 Cumartesi Köşe yazarı A.D
İyi insanlarla beraber olmanın önemi...
Kendinde kötü huy bulunan kimse, buna
yakalanmanın sebebini araştırmalı, bu sebebi yok etmeye, bunun zıddını yapmaya
çalışmalıdır.
İnsanlar iyiliğe elverişli olarak doğar. Ancak, sonradan, nefsin
arzularıyla, kötü arkadaşlarla düşüp kalkmakla ve çevrenin etkisiyle kötü
huylar edinir...
Her hastalık, sebebinin zıddı ile tedavi edilir. Nefsin çeşitli
arzularından kurtulmanın ilacı, aza kanaat ve sabırdır...
Kendinde kötü huy bulunan kimse, buna yakalanmanın sebebini
araştırmalı, bu sebebi yok etmeye, bunun zıddını yapmaya çalışmalıdır. Kötü huydan
kurtulmak için çok uğraşmak gerekir...
İnsanın, kötü şey yapınca, arkasından riyazet çekmeyi, nefse güç
gelen şey yapmayı âdet edinmesi, faydalı ilaçtır. Mesela, "bir kötülük
yaparsam, şu kadar sadaka vereceğim veya oruç tutacağım, gece namazları kılacağım"
diye yemin edilebilir. Nefis, bu güç şeyleri yapmamak için, onlara sebep olan
kötü âdetini yapmaz. Kötü ahlakın zararlarını okumak, işitmek de, faydalı
ilaçtır...
Kötü alışkanlıklara çevrenin etkisi büyüktür. Böyle bir durumda
olan; ya çevresini değiştirmeli, ya da iyi insanlarla beraber olmalıdır...
***
Tasavvuf deryasına dalmış bir Hak âşığı olan büyük velî Mevlânâ
Celâleddîn-i Rûmî hazretlerine kötü huylu ve kötü tabiatlı kimselerden soruldu.
Bunun üzerine, şu ibretli hâdiseyi anlattı:
Bir gün, bir akrep, bir ırmağın kenarında dolaşıyordu. Birdenbire bir kurbağa
akrebin yanına gelip;
-Burada ne yapıyorsun? dedi. Akrep;
-Ben ırmağın öte yanına geçmek için bir çâre arıyorum. Çünkü benim bütün
yavrularım ırmağın öte yakasındadır, diye söyledi.
Kurbağa da şefkati ve yabancıya iyi davranması sebebiyle, onu en yakın bir
akrabâsıymış gibi sırtına alıp, su üzerinde yüzmeye başladı.
Irmağın ortasına gelince, akrebin sokmak arzusu uyandı! Kurbağanın sırtında
iğnesini dokundurdu. Kurbağa;
-Ne yapıyorsun? diye sordu. Akrep;
-Hünerimi gösteriyorum. Sen bana iyilik edip yarama merhem koydun. Ben de sana
iğnemi sokuyorum. Benim göstereceğim şefkat de ancak budur, dedi. Bunun
üzerine, kurbağa hemen suya daldı. Akrep de boğulup gitti!..
Mevlânâ hazretleri bundan sonra şu beyitleri okudu:
Câhil, yakınlık gösterse de sonunda,
Câhilliğinden
ötürü seni incitir...
***
Ahmağın sevgisi, ayının sevgisine benzer.
Onun
kini sevgi, sevgisi kindir.
Haydi
kötü nefsi öldürün,
Bu
hususta ihmâl göstermeyin!
Onu
diri bırakmayın!
Çünkü
o, akreptir!