24/09/2025 Çarşamba Köşe yazarı V.T
Aile efradı ile sohbet, güzel ahlâktandır...
"Câhiller ile sohbet, onlara devamlı duâ
etmekle, onlara acımakla olur.”
İbn-i Hüvârâ hazretleri evliyânın
büyüklerindendir. Irak’ta Betâih beldesinde yaşadı. O zamanda Irak’ta bulunan
evliyâ arasında şânı yüce, kadri yüksek bir zât idi. Hazreti Ebû Bekr’in
(radıyallahü anh) rüyâda kendisine hırka ve takke giydirdiği ilk zâttır. Şöyle
ki; İbn-i Hüvârâ hazretleri, bir gece rü’yâsında Resûlullah Efendimizi
(sallallahü aleyhi ve sellem) gördü. Yanlarında da Hazreti Ebû Bekr vardı.
İbn-i Hüvârâ, Peygamber Efendimize, “Yâ Resûlallah! Bana bir hırka giydirir
misiniz?” dedi. Resûlullah, “Ben senin Peygamberinim. (Hazreti Ebû Bekr’i
işâret ederek) Bu da senin üstadındır” buyurup, sonra Hazreti Ebû Bekr’e döndü
ve “Adaşın olan İbn-i Hüvârâ’yı giydir!” buyurdu. Hazreti Ebû Bekr de ona,
hırka ve takke giydirip, başını okşadı, alnını sıvazladı. Sonra da, “Allahü
teâlâ, bunu sana mübârek eylesin” buyurdu.
Resûlullah da İbn-i Hüvârâ’ya
hitaben “Yâ Ebâ Bekr! Sen Irak’ta, ümmetimden tasavvuf ehli olanların, ölmüş
olan yolunu yaşatacaksın. Allahü teâlânın dostlarından hakîkat ehli olanların,
yok olan yollarını canlandıracaksın. Bu yolda olanların öncüsü, ışığı, yol göstericisi
olacaksın. Bu yolun önderliği, kıyâmete kadar sende kalacak. Senin ortaya
çıkman ile, Allahü teâlânın rahmet rüzgârları esecek. Senin meydana çıkman ile,
Allahü teâlânın yardım, lütuf ve ihsânı bol bol gönderilecek” buyurdu...
İbn-i Hüvârâ uyandığında,
kendisine rüyâda giydirilen elbise ve takkeyi üzerinde buldu. O zaman Irak
ufuklarında, herkesin rahatlıkla duyabileceği bir nidâ geldi ki, “Muhakkak ki
İbn-i Hüvârâ, Allahü teâlâya vâsıl (olan evliyâdan) oldu” diyordu. Bundan
sonra, her taraftan insanlar, onu görmek için akın akın yollara düştüler. Bu
rüyâdan hemen sonra, onda Allahü teâlâya yakın olmak alâmetleri görülmeye
başladı.
Bu mübarek zat buyurdu ki:
“Allahü teâlâya yakınlık;
güzel edebe riâyet, devamlı korku ve ibâdete devam etmekle olur. Resûlullaha
yakınlık; sünnetine tam tâbi olmak ve ilme canla başla sımsıkı sarılmakla olur.
Ehli (aile efradı) ile sohbet, güzel ahlâk ile olur. Dostlarla sohbet, günaha
sebep olmayacak şekilde, onlarla hoş olmak, şakalaşmakla olur. Câhiller ile
sohbet, onlara devamlı duâ etmekle, onlara acımakla olur.”
“Allahü teâlâ
ile olmak, O’ndan başkasından uzaklaşmaktır. O’ndan başkasından uzaklaşmak da
O’nunla olmak demektir.”