26/05/2026 Salı Köşe yazarı A.U
“Tek sermâyem, ümitli olmamdır”
Evliyânın büyüklerinden olan Abdullah bin Hubeyk hazretleri,
Antakya’da ikâmet etti.
Aslen Kûfelidir.
Çok ibâdet yapardı.
Kendisi şöyle anlatıyor:
Bir âbid vardı.
Onu ziyâret için yanına gittim.
Bir ara sordum ki:
“Kendini nasıl buluyorsun?”
Cevâben;
“Günâhı
çok, sevâbı az, yolculuğu uzun olan biri gibi buluyorum” dedi.
Yine sordum:
“Azığın nedir?”
Cevap olarak;
“Tek
sermâyem, Onun affından ve mağfiretinden ümitli olmamdır” dedi.
● ● ●
Yine o anlatıyor:
Biri, Resûlullaha geldi.
Ve suâl etti ki:
“Yâ Resûlallah! Dünyâlık elde etmek gâyesiyle gazâya giden kimse
için ne buyurursunuz?”
Efendimiz dinledi.
Ve buyurdu ki:
“Onun
için, hiç sevap yoktur.”
● ● ●
Bu zât bir sohbetinde de;
"Bu
dünyânın çirkinliğini anlamadıkça, ona düşkünlükten kurtulamazsınız. Ona düşkün
olunca da, âhirette felaketten kurtulmak hiç mümkün olmaz" buyurdu.
Ve ekledi:
"Dünyâyı
sevmek, günahların başıdır" hadîs-i şerîfi, buna
delîldir.