30/07/2024 Salı Köşe yazarı A.U
“Efendim, cennete ne ile girilir?”
Evliyânın
büyüklerinden Behâeddîn-i Buhârî hazretlerinin annesi şöyle
anlatıyor:
Oğlum
Behâeddîn dört yaşındaydı ki, kerâmetleri görülürdü zaman zaman.
Bir
ineğimiz vardı.
Yavru
yapacaktı.
Doğurmasına
bir ay vardı ki, oğlum Behâeddîn, bana;
“Anneciğim!
Bu inek beyaz başlı bir yavru doğuracak" dedi.
Aradan
üç ay geçti...
O
inek doğurdu.
Buzağı,
beyaz başlıydı gerçekten.
● ● ●
Bir
gün bâzı gençler bu zâta gelip; “Efendim, cennete ne ile girilir?” diye
sordular.
Buyurdu
ki:
“Allah’ın
rahmetiyle.”
Sordular:
“Sevaplarımızla
değil mi hocam?”
“Hayır,
cennete girmek, ancak Allahü teâlânın rahmetiyle olur.”
“Herkes
için de böyle midir?”
“Evet” dedi.
Ve
şunu anlattı:
Peygamber
Efendimiz, bir gün Eshâb-ı kirâm’a;
“Hiçbir
kul, kendi ameliyle cennete girmez. Ancak Allahü teâlânın rahmetiyle girebilir” buyurdu.
Eshâb-ı
kirâm;
“Sen
de mi yâ Resûlallah?” diye sordular.
Efendimiz;
“Evet, ben de” buyurdular.