07/09/2024 Cumartesi Köşe yazarı V.T
Tevekkül eden kimse cömert olur...
“Rızkı hususunda Allahü teâlâya tevekkül eden kimsenin güzel huyları
fazlalaşır..."
Ebü'n-Nu'mân el-Îcî hazretleri Şâfiî mezhebi âlimlerinden ve evliyânın büyüklerindendir. İsmi, Muhammed’dir. Acem beldelerinden Îc'de doğup yetişti. Zamânındaki büyük âlimlerin sohbetlerine kavuştu. Uzun zaman Muhammed bin Irak ile berâber bulundu. 1577 (H.985) senesinde Şam'da vefât etti.
Bu mübarek zat, sohbetlerinde buyurdu ki:
“Bir kusuru ve ayıbı var diye bir kimseyi kötüleyen,
hakâret eden kimse, kendi kendini helâk etmiş demektir. İnsanlar, bir kimse
hakkında; 'Bundan bize zarar gelmez bu emin bir kimsedir' derlerse, o
kimse bütün insanların zarar ve kötülüklerinden emindir. Kim Müslümanların
aleyhinde konuşur, onları gıybet eder, onlara iftira ederse, aralarında söz
taşıyıp koğuculuk yaparak Müslümanları birbirine düşürürse, Müslümanların
hakkını gözetmez, onların kalblerini kırar, incitirse ve onları kendinden aşağı
görürse, o kimse şeytanın hizmetçisi olmuş olur, dünyâda fakir olur, âhirette
iflâs etmiş vaziyette hakir ve zelîl olur.”
“Rızkı hususunda Allahü teâlâya tevekkül eden kimsenin
güzel huyları fazlalaşır, cömert olur ve ibâdetlerinde vesvese bulunmaz.”
“Allahü teâlânın azâbından korkmanın alâmeti haramları
terk etmektir. Allahü teâlânın rahmetinden ümidli olmanın alâmeti de çok ibâdet
etmektir.”
“İleride tövbe ederim diye günaha devam edenler, daha
yaşarız ümidiyle, tövbeyi geciktirenler, hattâ, Allahü teâlânın azâbını
düşünmeyip, rahmetini ümid ederek tövbe etmeyenler, çok büyük gaflet ve felâket
içindedirler.”
“Gönül ferahlığı, hesap kolaylığı ve can rahatlığı
fakirlerin hâlidir. Gönül meşgûliyeti, hesapların zorluğu ve can sıkıntısı da
zenginlerin hâlidir.”
“Ölüme şimdiden hazırlanmanız lâzımdır. Çünkü, bir
geldi mi geri gönderemezsiniz.”
“Kendisine bir şey ikrâm ettiğin kimse ile, sana
ikrâmda bulunan iki kişinin senin kalbindeki yerlerine dikkat et. Eğer
kalbindeki muhabbet, kendisine ikrâmda bulunduğun kimseye karşı daha fazla ise,
bu ikrâm ve muhabbetin Allah için olduğu anlaşılır. Ama kalbindeki muhabbet,
sana ikrâmda bulunan kimseye karşı daha fazla ise, bu dostluk menfaat içindir.”
“Misâfiri çok severim. Çünkü, rızkını Allahü teâlâ
veriyor. Ben hiçbir şey yapmıyorum. Bununla berâber, Allahü teâlâ bana
sevap veriyor.”
“Allahü teâlâ, sevdiği bir kuluna
hiçbir zaman düşman olmaz. Düşmanını da hiçbir zaman dost edinmez."