09/07/2025 Çarşamba Köşe yazarı V.T
İmanla vefat eden herkes şefaate kavuşacaktır...
"Ümmetimden, şirk üzere ölmeyen herkese Allah’ın izni ile şefaat
edeceğim."
Muhammed Bâzilî hazretleri Şâfîî mezhebi fıkıh
âlimidir. 845 (m. 1441) senesinde Şırnak’ın Cizre ilçesinde doğdu. Burada ve
Şam’da meşhur fıkıh âlimlerinin derslerine devam ederek icazet aldı. Sonra
Hama’ya giderek talebe yetiştirdi. 925 (m. 1519) senesinde Hama’da vefât etti.
Çok kitap yazdı. Bunlardan “Gâyet-ül-merâm fî Seyyid-il-Enâm” isimli eserinde
şöyle anlatır:
İmanını muhafaza ederek ölen herkes şefaate
kavuşacaktır. Duha suresinin (Elbette Rabbin sana [şefaat hakkı ve pek çok
nimet] verecek, sen de razı olacaksın) mealindeki beşinci âyet-i kerimenin
tefsirinde Resulullah (sallallahü aleyhi ve sellem) efendimiz (Ümmetimden bir
kişi Cehennemde kalsa razı olmam) buyurdu. Şefaate kavuşabilmek için de imanlı
ölmek şarttır. İmanlı ölenler de ebedî kurtuluşa kavuşmuş demektir.
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Kıyamette şefaat edeceğim. Ya Rabbi, kalbinde hardal
zerresi kadar iman olanları Cennete koy diyeceğim. Bunlar Cennete girecekler.
Sonra, kalbinde az bir şey olanlara, Cennete girin diyeceğim.)
(Ahirette ilk şefaat eden ve şefaati kabul olan ben
olacağım.)
(Ümmetimden, şirk üzere ölmeyen herkese Allah’ın izni
ile şefaat edeceğim.)
(Kıyamet günü en önce ben şefaat edeceğim.)
(Her peygamberin, müstecab [kabul olan] bir duası
vardır. Ben duamı, ümmetime şefaat etmek için ahirete sakladım.)
(Ümmetimden büyük günah işleyenlere şefaat edeceğim.)
Peygamber efendimiz, günahkârlara şefaat edeceğini
bildirince, Hazret-i Ebüdderda, (İmanı olan hırsız ve zâniler de şefaate
kavuşacak mı?) diye sual etti, (Evet, onlara da şefaat edeceğim) buyurdu.
(Kıyamette, kum sayısından daha çok kimseye şefaat ederim.)
(Kıyamette “Ya Rabbi, zerre kadar imanı olanı Cennete
koy!” diyeceğim. Hepsi şefaatimle Cennete girecek.)
(Şefaatime inanmayan kimse, ona kavuşamaz.)
(Şefaatime en layık olan, bana en çok salevat
okuyandır.)
(Ümmetimden geri kalan olur korkusu
ile Cennete girdiğim hâlde tahtıma oturmam. Allahü teâlâya, “Ya Rabbi ümmetim,
ümmetim” derim. Rabbim “Ümmetine ne yapmamı istiyorsun?” buyurur. Ben de “Ya
Rabbi onların hesaplarını çabuk gör, sıkıntıdan kurtulsunlar” derim.
Cehennemliklerin listesi bana verilir. Onlara şefaat ederim. Hatta Cehennem
hazini Malik “Ümmetinden cezalanacak kimse bırakmadın” der.)