10/03/2024 Pazar Köşe yazarı V.T
İnsan, beden değil ruh demektir!..
Beden, ruhun konak yeridir. Kıymetli olan, ev değil, evde oturanlardır...
Necmeddîn Dâye hazretleri evliyânın büyüklerindendir. Necmeddîn-i Kübrâ hazretlerinin talebesi olup, onun ders ve sohbetlerinde kemâle erdi. Cengiz istilâsının meydana çıkacağı sırada, bu fitne henüz başlamadan, hocası Necmeddîn-i Kübrâ hazretlerinin işâreti ile Anadolu tarafına seyâhat ederek Konya'ya geldi. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ve Sadreddîn-i Konevî hazretleri ile görüştü. 1256 (H.654) senesinde Bağdât'ta vefât etti. "Mirsâd-ül-İbâd" adlı eseri meşhurdur. Bu kitabında şöyle nakleder:
Evliyânın, öldükten sonra da kerâmet sâhibi
olduklarını fıkıh kitapları da bildirmektedir. Hanefî mezhebinde kabir üzerine
basmak, oturmak, orada uyumak, abdest bozmak mekrûhtur. Çünkü bunlar ihânet,
hakaret etmektir. Hadîs-i şerîfte; “Kabir üzerine basmaktansa, ateşe basmayı
tercih ederim” buyuruldu. Bu sözler, insana öldükten sonra da saygı
göstermek lâzım olduğunu bildiriyor. Yani dînimiz, ölülerin muhterem
olduklarını bildiriyor.
Kerâmetin âdet hârici yapılan iş demek olduğunu
yukarıda bildirmiştik. İnsanın yeryüzünde yürümesi, oturması âdet olduğu için,
müminin kabri üzerine basılmaması, oturulmaması, ona kerâmet yani ikram ve
ihsân olmaktadır. Her mümine öldükten sonra böyle kerâmet veren dinimiz, ilim,
irfan sâhibi olan evliyâya daha kıymetli kerâmetler de ihsân olunacağını
göstermektedir. Diri iken her mümin kerâmet sahibi olmaz. Yalnız evliyâ diri
iken de kerâmet sahibidir. İslam âlimleri buyuruyorlar ki; “Her mümin uykuda da
mümin olduğu gibi, öldükten sonra da mümindir. Bunun gibi peygamberler öldükten
sonra da peygamberdirler. Çünkü peygamber olan ve îmân sahibi olan rûhtur.
İnsan ölünce, rûhunda bir değişiklik olmaz”
İnsan, beden demek değildir, insan
ruh demektir. Beden, ruhun konak yeridir. Kıymetli olan, ev değil, evde
oturanlardır. Cebrâil aleyhisselâm, Peygamber efendimize insan şeklinde
ekseriya, Hazreti Dıhye ismindeki sahâbî şeklinde görünürdü. Eshâb-ı kirâmdan
bazıları da, Cebrâil aleyhisselâmı insan şeklinde gördüler. Cebrâil
aleyhisselâm insan şeklinden çıkarak, kendi şekline girince, ruh gibi olunca,
yok oluyor denilemez. Şekil değiştirdi denilir. İnsanın ruhu da, bunun gibidir.
İnsan ölünce, ruhu bir âlemden başka âleme geçmektedir. Ruhun böyle değişikliğe
uğraması kerâmetinin kalmayacağını göstermez.