21/01/2021 Perşembe Köşe yazarı S.A
Semada ve yeryüzünde ilk işlenen günah: Hased
Hasedin ana kaynağı dünya sevgisidir. Bütün hataların başıdır. Hased,
kibir, düşmanlık, kin hep bundan meydana gelir.
Hased (çekememezlik) manevi hastalıklardandır ve büyük bir
günahtır. Hased; başkasının sahip olduğu nimetlerin elinden
alınmasını temenni etmektir. Dört kısma ayrılır. Birincisi: Sevmediği
kişinin elindeki nimetler gitsin, varsın onun da olmasın. Bu, hasedin en
kötüsüdür. İkincisi: Ondan alınsın kendisine verilsin. Bu da
kötüdür. Üçüncüsü: Onun gibi kendisi de nimetlere kavuşsun
fakat başka yerden. Başka yerden olmaz ise sonra ondan alınsın ister. Bu
diğerlerine göre biraz ehven ise de gene de haramdır.
Dördüncüsü diyor ki: Ey Rabbim bu kuluna verdiğin nimetlerini (makâm, mevki,
para) bana da ver. Ama ondan alarak değil, başka yerden istiyorum. Bu, günah
olmaz.
Hased, çok kötü bir huydur. İnsanın sıhhatini bozar, üzüntüsünü artırır,
amellerini yakar. Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: (Ateşin odunu yakıp
yok ettiği gibi, hased de sevapları yer ve mahveder.)
Dünyada rahatlık yoktur. Herkesin kendine göre bazı sıkıntıları vardır. Ya
kendisinde veya sevdiklerinin birinde. Hased edenin ise sıkıntılarına ilave bir
de hased ettiği kişi veya kişilerin kavuştukları nimetlerdir. Onların nimeti
arttıkça, hasedcinin üzüntüleri de artar, huzur bulamaz. Daima sıkıntılıdır.
Hased eden kişi Cenâb-ı Hakka da itiraz ediyor. Diyor ki: Ey Rabbim! Bu
adam, bu nimetlere lâyık değil, sen buna niçin bu kadar çok veriyorsun?!.
Semada ilk işlenen günah haseddir. İblisin, Âdem aleyhisselama yaptığı
hased... Yeryüzünde de ilk işlenen günahtır. Âdem babamızın bir oğlunun (Kabil)
diğer oğluna (Habil) yaptığı haseddir...
Herkesi memnun etmek mümkündür; yalnız hased edeni razı etmek zordur. Çünkü
o nimetler elden çıkmadıkça razı olmaz.
Hasan-ı Basri hazretleri buyuruyor ki: "Rabbimiz, kendisine birçok
nimetler verdiği kulunu ya seviyor, yahut sevmiyor. Seviyorsa; Rabbimizin
sevdiğini ben nasıl sevmeyeyim. Sevmiyorsa, elindeki nimetlerin ne kıymeti
olabilir, ta ki ona hased edeyim!.."
Hasedin ana kaynağı dünya sevgisidir. Bütün hataların başıdır. Hased,
kibir, düşmanlık, kin hep bundan meydana gelir.
Mevlâna Celâleddin-i Rûmî (rahmetullahi aleyh) Konya'da bir
sokaktan geçerken ilkbahar mevsiminin güneşli bir gününde duvar dibinde iki
köpeğe rastlarlar. Köpekler sarmaş dolaş uyuyorlardı, kollarını biribirlerinin
boynuna dolamışlardı.
Talebenin dikkâtini çeker ve Hazreti Mevlâna'ya göstererek der ki:
-Efendim ne kadar tatlı bir manzaradır, ne de çok birbirlerini seviyor bu
köpekler, böylece uyuyorlar.
Mevlâna hazretleri köpeklere bakar, tebessüm eder ve buyurur ki:
-Kemik, olmadığı için böyle sarmaş dolaştırlar. Yanlarına bir kemik atarsan o zaman görürsün o dostlukları nasıl düşmanlığa dönüşecektir!..