11/06/2020 Perşembe Köşe yazarı S.A
Zahiri mamur, batını harap olanın vay hâline!
Akıllı insan çalışır, helâlinden kazanır. Dünyasını mamur eder, kabrini
aydınlatır. Ahiretini ebedî saâdete çevirir...
Ölüm, yeni bir hayatın başlangıcıdır. Ve bu hayata uyabilmek için
geçirilmesi gereken bir tasfiye hareketidir. Bir saflaşma, temizlenme ve
ağırlıktan kurtulma faâliyetidir.
Görüyoruz ki, sonbaharda suyu çekilen, kuruyan ve kendisinde hayattan eser
bile kalmayan kökler, dallar ve tohumlar, ilkbaharın her taraftan hayat
fışkıran bayramına bir hazırlık içindedir. Zamanı gelince onlardan yepyeni bir
hayat fışkıracaktır.
İnsan da, zamanı gelince o tohumlar gibi toprağa düşecektir. Her ne kadar
toprağa karışsak bile, bizim de ebedî bir baharımız vardır ve gelecektir.
Doğumla bu âleme kavuştuğumuz gibi, ölümle de bir başka âleme kavuşacağız.
Tohum, toprağa düşmesine rağmen, nasıl bir başka hayata kavuşur ve gökyüzüne
dal-budak salarsa, insanın cesedi de ölümle çürüyecek, fakat ölümsüz ruhuyla
ebedi bir âlemde hayat bulacaktır...
Ölüm, hâl değiştirmektir. Yumurta ölür civciv olur, çekirdek çürür ağaç
meydana gelir.
İnsan için ölüm, ipek böceğinin koza içindeki dönemi gibidir. İpek
böceğine, kabir gibi daracık kozasından çıktıktan sonra kelebek olacağı ve
kendisine birer kanat ihsan edileceği bildirilse bile, böcek buna inanmakta
zorluk çekecektir.
İnsan da, ebedî âlemdeki hayatını anlamak noktasında o ipek böceği kadar
aciz kalır.
Maddeyi kuru kalıpları içinde görerek ondan başka bir varlık kabul etmemek,
büyük aptallıktır. Her şeyin maddeden ibaret olduğu farz edilse o zaman
dünyanın hiçbir değeri kalmaz.
Arkasından koşup yakalamaya çalıştığımız mutluluklar, ümitler, heyecanlar,
koşturmalar, yorgunluklar bir gün ölümle noktalanırsa neye yarar?
Dünya hayatını rüyaya benzetmişlerdir. İnsan rüya görürken onun rüya
olduğunu bilemez, hakikat zanneder. Uyandıktan sonra, gördüklerinin rüya
olduğunu anlar. Biz de ölünce, yaşamakta olduğumuz bu hayatın gerçek hayat
olmadığını, rüya gördüğümüzü anlarız.
Dünya hayatı, ahiret hayatını kazandırabilmişse çok güzeldir. Fani, geçici,
kısa ve hayal olan bir hayatla ebedi saâdeti elde edebilmiştir, afiyet olsun...
Bir kimse, yalnız dünyasını düşünmüş, ahiretini unutmuş Rabbini tanımamış,
haramlardan sakınmamış ise, hem dünyasını, hem de ahiretini mahvetmiş olur...
Akıllı insan çalışır, helâlinden kazanır. Dünyasını mamur eder, kabrini
aydınlatır. Ahiretini ebedî saâdete çevirir...
Ya Rabbi, bizleri "zahiri mamur batını harap" olanlardan eyleme. Âmin...