24/08/2024 Cumartesi Köşe yazarı V.T
Mağarada uzlete çekilen zatın pişmanlığı!
Şâh Kubâd: “Burası medrese değildir. Sen müftî bir adamsın. Biz ise
ümmî bir kişiyiz!..”
Mevlânâ Şâh Kubâd hazretleri evliyânın büyüklerindendir. Azerbaycan’da Şirvan’da doğdu. Evliyânın büyüklerinden Dede Ömer Rûşenî’nin talebesi oldu. Kendisinden yüksek mânevî ilimleri öğrenip icâzet aldı. 1543 (H.950) târihinde Şirvan’da vefât etti.
Şâh Kubâd hazretleri ümmî olduğu hâlde, ibâdet
ile alâkalı meseleleri çok iyi bilirdi. Âlimlere hatâlarını söylerdi. “Ben bir
ümmî kişiyim. Fakat bu meseleyi şöyle bilirim” diyerek, o âlimin hatâsını
dolaylı yoldan söylerdi...
Abdülmecîd Efendi isminde müftülükten ayrılmış ve
halktan uzlet edip uzaklaşmış bir zât vardı. Dağlarda dolaşır, nice hârikalar
gösterirdi. Herkes onu büyük bilir ve îtibâr gösterirdi. Lâkin Abdülmecîd bir
büyük zâta tâbi olmamıştı. Şâh Kubâd hazretleri için de iyi konuşmaz; “O ümmî,
okuma yazması olmayan biridir. Nasıl insanlara rehberlik yapabilir? Doğru yolu
nasıl gösterebilir?” derdi. Şâh Kubâd’a, Abdülmecîd Efendinin hârikalar
gösterdiğinden bahsedilince; “Keşf ve kerâmet, hârikâlar riyâzetler yâni nefsin
istemediklerini yapmakla hâsıl olur. Kişiye lâzım olan mârifetullaha, Allahü
teâlâyı tanımaya kavuşmaktır. Mârifetullah ise, bir Allah adamını, yetişmiş ve
yetiştirebilen bir rehberi tanımakla olur. Şimdi Abdülmecîd’i irşâd edelim”
buyurdu. Sonra Abdülmecîd Efendinin kaldığı dağdaki mağarasına vardılar...
Onu bulup sohbet ettiler. Bu sırada Abdülmecîd Efendi
kerâmet göstermek istedi. Lâkin muvaffak olamadı. Bu esnâda Şâh Kubâd onun
kulağına eğilip; “Yâ Allah!” dedi. Bunun üzerine Abdülmecîd Efendiyi bir hâl
kapladı. Kendinden geçip yere düştü. Şâh Kubâd da talebeleri ile berâber
dergâha döndü. Abdülmecîd Efendi, uzun müddet o hâlde kaldıktan sonra kendine
geldi. Şâh Kubâd hazretlerinin gittiğini görünce, kalkıp doğru şeyhin evine
gelip kapısını çaldı. Şâh Kubâd, kimdir, dediğinde; “Molla Abdülmecîd’dir”
cevâbını verdi. Şâh Kubâd; “Burası medrese değildir. Sen müftî bir adamsın. Biz
ise ümmî bir kişiyiz” dedi ve kapıyı açmadı...
Bir müddet geçtikten sonra Molla
Abdülmecîd kapıya yine vurdu. Şâh Kubâd içeriden yine, kimsin, dedi. Molla
Abdülmecîd bu defâ da; “Şeyh Abdülmecîd” cevâbını verdi. O zaman Şâh Kubâd
içeriden kendisine; “Bize şeyh lâzım değildir. Siz dergâhlara gidin” dedi. Şeyh
Abdülmecîd çâresiz kalıp artık kapıyı vurmadan beklemeye başladı. Biraz sonra
Şâh Kubâd kapıyı açtı. Şeyh Abdülmecîd’i içeri alıp, kendisini kabûl etti. Şeyh
Abdülmecîd bir müddet Şâh Kubâd’ın yanında yetişip icâzet aldı.