31/01/2026 Cumartesi Köşe yazarı A.D
Hiçbir İslam âlimi şefaati inkâr etmemiştir!..
Bütün fıkıh kitaplarında şefaati inkâr eden
imamın arkasında namaz kılınmasının caiz olmadığı bildirilmiştir.
Şefaat, günahkârların affı için aracılık edip onları kurtarmak
için Allah'a yalvarmaktır. Asr-ı saadetten bu yana binlerce Ehl-i sünnet âlimi
geldi. Dört hak mezhepten birine mensup hiçbir İslam âlimi şefaati inkâr
etmemiştir. Fakat yeni türeyen bazı mezhepsizler, şefaati inkâr ediyorlar.
İmam-ı a’zam hazretleri, dört hak mezhebin imamları ve Ehl-i sünnet âlimlerden
şefaati inkâr eden tek bir kişi yoktur. Olması da mümkün değildir. Bütün
müfessirler, muhaddisler ve fakihler gibi, dört mezhep imamı da şefaatin hak
olduğunu bildirmişlerdir. Bütün âlimlerin en büyüğü olan İmam-ı
a’zam hazretleri, "Peygamberler, âlimler ve salihler,
günahkârlara şefaat edecektir" buyurdu. (Fıkh-ı ekber)
Milel-Nihal kitabında,
(Resulullah’ın şefaat edeceğine, kiramen kâtibin meleklerine ve Cennetteki
rü’yete inanmayan imamın arkasında namaz kılınmayacağı Hülasa’da
yazılıdır) diyor. (S. Ebediyye)
Şefaat, günahkârların affı için aracılık edip onları kurtarmak
için Allah'a yalvarmaktır. Din kitaplarında bildirildiğine göre, Peygamber
efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” şefaati şöyle olacak:
1- Mahşerde
bekleme azabından kurtaracaktır. (Makam-ı Mahmud şefaati) 2- Çok
kimseyi hesapsız Cennete sokacaktır. 3- Günahı çok olan
müminleri Cehennemden çıkaracaktır. 4- Sevabı ve günahı eşit
olup, A’raf’ta bekleyenleri Cennete koyacaktır. 5- Cennettekilerin
derecelerinin yükselmesine şefaat edecektir. (İtikadname, Berika, Şir’a şerhi)
Cehennemde kâfirlerin azabı hiç hafiflemeyecektir. Ancak bazı
istisnalar vardır. Mesela şefaatle Cehennemdeki bazı kâfirlerin azabı
hafifleyecektir. (Berika)
Resulullah şefaat etmeden hiçbir peygamber şefaat etmeyecektir.
Onun şefaatinden sonra Allahü teâlâ, diğer enbiyaya, evliyaya, sülehaya,
şühedaya ve sıddıklara şefaat etmeleri için izin verecektir. Ravdatü'l-ulemâ'da
böyle bildiriliyor. (Şir’a şerhi)
Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Kıyamette
ilk şefaat eden ben olacağım.) [Müslim]
(Bütün
Peygamberler şefaat edecektir.) [Buhari]
Kur'ân-ı kerimde buyuruldu ki:
(Onların
Allah’ı bırakıp da, taptığı putlar şefaat edemez. Ancak hak dine inanıp ona
şahitlik eden kimseler şefaat eder.) [Zuhruf 86]
Bir hadis-i şerifte de şöyle buyuruldu: (Allahü
teâlâ, Cebrail aleyhisselamın şefaatiyle ümmetimden imanlı bir kişi
kalmayıncaya kadar hepsini Cehennemden çıkaracaktır.) Ravda'da
böyle diyor. (Şir’a şerhi)
Bu kadar vesikaya rağmen, şefaat istemeye şirk demek,
koyu cahillik veya sapıklık değil midir?