11/10/2018 Persembe Köşe yazarı A.U
"Oğlunun gözleri açılacak!"
Hadîs âlimlerinin en büyüğü olan İmâm-ı Buhârî hazretleri, 1400 senesinde Buhârâ’nın Cağanyân nâhiyesinde vefât etti.
Henüz küçükken, babası vefât etti...
Tahsîlini, annesi aldı üzerine.
Çocukken gözlerine bir hastalık gelmiş ve bir müddet sonra görmez olmuştu iki gözü de.
Kadıncağız gece gündüz duâ ediyor, şifâ vermesi için Allahü teâlâya yalvarıyordu.
İbrâhim aleyhisselâmı gördü gece rüyâsında.
Ve duâ istedi ondan.
İbrâhim aleyhisselâm;
“Ey hâtun! Üzülme. Hak teâlâ oğlunun gözlerini açacak” buyurdu.
Uyanıp, oğlunun yanına koştu.
İki gözünün de açılmış olduğunu gördü.
Ve şükretti Rabbine.
On beş yaşına gelmemişti.
Yetmiş bin hadîs ezberledi.
Hem de râvîleriyle birlikte.
On altı yaşında iken, bütün hadîs kitaplarını ezberlemişti.
Kırk yaşına kadar bin hadîs âlimiyle görüşüp konuştu.
Böylece hadîs ilminde, “İmâm” unvânını aldı.
Bu da, “üç yüz bin”den fazla hadîs-i şerîf ezberlemiş olduğunu gösteriyordu.
Sahîh-i Buhârî kitâbını, on altı senede yazmıştı.
Her bir hadîs-i şerîfi yazmadan önce gusül abdesti alırdı.
Beytullah'ta iki rekât namaz kılıp istihâre yapar; sahîh olduğuna tam kanaat getirirse, ancak o zaman “Besmele” okuyarak yazardı o hadîsi kitâbına...