04/02/2021 Perşembe Köşe yazarı S.A
Nefis denen düşman!..
Nefis, yalnız insanların değil, hayvanların da başına belâdır. Balığı
oltaya taktıran kendi nefsidir.
İnsanlar, diğer canlılara nazaran, çok üstün niteliklere sahip kılınmakla
birlikte, bu kabiliyeti sebebi ile kendi başına belâ kesilmiştir.
Görülen odur ki, insan, kendi zekâsını, yüksek idrâkini, akıl ve mantığını
her zaman kendi yararına kullanmamaktadır.
Dün olduğu gibi bugün de, yeryüzünde insan için en büyük tehlike kaynağı,
yine insandır.
Bu tehlike, bugün, eskilere nazaran daha da büyümüştür ve büyümeye de devam
etmektedir. Haklı olarak insanlık âlemi, yine en çok insandan korkmaktadır.
Zamanımızda insan kitleleri, binbir âlet ve metot geliştirerek birbirlerini
kontrol etmekte, gece gündüz demeden birbirlerini kollamaktadırlar. Yani
insanlar, yine insanlar karşısında, her an tetikte olmak zorundadırlar...
Yırtıcı hayvanlar bile, kendi hemcinslerine saldırmazlar. Ne acıdır ki,
insanlar bu yırtıcı hayvanları örnek almak istemiyorlar.
Manevi bağlardan ve samimi sevgiden sıyrılarak çok üstün bir teknolojik güç
oluşturan insanlar, bu güçlerini, diğer insanlara karşı kullanmakta ve vicdanı
da muzdarip olmamaktadır.
Bu yüksek teknolojik güç, kahredici bir çelik yumruk hâline gelmiş ve
diktatörlerin işini kolaylaştırmıştır. Böylece, insanları korkutarak
sindirmekte ve onu ölüm tehdidi altında tutarak alabildiğine sömürmektedir.
Ne kadar üzücüdür ki, insanlar, yaşamak için büyük fedakârlıklara
zorlanmakta ve birçok insan korku belâsına, şerefini, haysiyetini, namusunu,
hak ve hürriyetini feda etmektedir.
Görünen odur ki, dünya hırsı, makam ve mevki sevdası insanı öyle bir
noktaya getirmiştir ki, artık onun, uğrunda ölebileceği ve hayatından daha
değerli bildiği bir şey bırakmamıştır.
Allah, vatan, millet, bayrak, namus, şeref, hak ve hürriyetler için savaşıp
ölmektense, bunlarsız da olsa, sürünerek de olsa, şerefsizce yaşamayı tercih
eder hâle gelmiş bulunmaktadır.
Gayesiz ve hedefsiz yaşayan, dünyadan başka ebedî bir hayatı hesaba
katmayan ve yalnız üç günlük dünya hayatını gaye edinen adamdan ne hayır
beklenir?
Böyle hayatı hayvanlar da yaşıyor. Onların da gayesi yalnız dünyadır,
nefsâni arzularını tatmindir.
İnsanlar, birbirlerine düşman olmakla kalmıyor, kendi kendilerine de en
büyük düşmanlığı yapıyorlar. Hadis-i şerifte buyuruluyor ki: "En
büyük düşmanın içinde taşıdığın nefsindir."
Nefis şeytandan da daha büyük düşmandır. Şeytan bazen insanın kalbine
girer, bozmaya çalışır, ama nefis dâima içindedir. İkincisi ise, "sevimli!" bir
düşmandır. Nefsin isteklerini kendi istekleri zanneder, onu yapmaya heveslenir.
Nefis, yalnız insanların değil, hayvanların da başına belâdır. Balığı
oltaya taktıran kendi nefsidir. Balıkların sevdiği yemi oltaya takıyorlar, onu
gören balığın nefsi balığı zorluyor ve mahvediyor.
Kekliği tuzağa düşüren de yine onun kendi nefsidir. Yerdeki sevdiği
yiyecekleri yemesi için zorluyor ve neticede onu tuzağa düşürüyor.
Nefsini düşman bilmeyenin başı belâlardan kurtulmaz!..