04/09/2025 Perşembe Köşe yazarı S.A
"Ey günahı çok olan kullarım!.."
Allahın rahmetinin, affının bol olduğunu bilmelidir.
Günahlarımız çok olsa da Allahü teâlânın affedebileceğini düşünmek hüsn-i zan
olur.
Mümin kardeşinin kusurlarını
araştırmak; kendi ayıplarını görmeyip onun günah işlediğini zannetmek
suizandır. Zan etmek, yani kalbin o tarafa kayması suizan olur. Fasığa
suizan câiz olmadığı gibi, salih kimseye suizan asla câiz
değildir. Müslümanın bir işinde veya sözünde birçok küfür alameti ile bir
iman alameti bulunsa, hüsn-i zan edip buna kâfir dememelidir...
Müslümanın ömrünün sonlarına
doğru, öleceği zaman Allahü teâlâya hüsn-i zannı daha kuvvetli olmalıdır.
Yani (Ben her ne kadar günahkâr isem de Allahü teâlâ beni affeder) diye
ümit etmelidir!
Kadı Yahya bin Eksem hazretleri
vefat edince, rüyada görüldü, hâlini sordular. O da, Allahü teâlâ
bana, "Ey ihtiyar, bu hâlin nedir?" diye beni
azarlayınca beni büyük bir korku kapladı. Ben de, "Yâ Rabbî, bana dünyada
böyle bildirmediler" dedim. "Nasıl bildirdiler" buyurdu.
Ben de râvilerin ismini sayarak, "Ben Müslüman olarak saçı sakalı
ağaran kuluma azap etmekten hayâ ederim" buyurduğunu bildirdiler,
dedim. "Sen ve râviler sadıksınız. Ben de seni magfiret
ettim" buyurdu...
İsrailoğullarından biri,
insanları Allahın rahmetinden ümitsizliğe düşürür, onlara hep zorluk
gösterirdi. Kıyamet günü Allahü teâlâ bu kimseye, (Sen kullarıma
rahmetimden ümit kestirdin. Bugün sen de rahmetimden mahrum kaldın) buyurdu...
Allahın rahmetinin, affının bol
olduğunu bilmelidir. Günahlarımız çok olsa da Allahü teâlânın affedebileceğini
düşünmek hüsn-i zan olur. Kur'ân-ı kerîmde mealen buyuruluyor ki:
(Ey günahı çok olan kullarım,
Allahın rahmetinden ümidinizi kesmeyin! Allah günahların hepsini affeder. O
sonsuz magfiret ve nihayetsiz merhamet sâhibidir.)
Elbette bu günahların içinde
şirk, küfür yoktur. Âhirette Allahü teâlâ dilerse her günahı affedeceğini fakat
şirki, küfrü asla affetmeyeceğini bildiriyor.
Dünyada iken şirkten, küfürden
tövbe edeni de affeder. İmansız olarak öleni ise asla affetmez...
Bir Müslümanın hüsn-i zannı şöyle
olmalıdır:
Bir çocuk gördüğü zaman, bunun
günahı yoktur, benim günahım çoktur. Binâenaleyh bu çocuk benden daha
faziletlidir, demelidir.
Bir yaşlı Müslüman gördüğü zaman,
bu benden daha fazla ibadet eylemiştir, binâenaleyh benden daha faziletlidir,
demelidir.
Bir İslâm âlimi görünce, ben
cahilim, bu benden ziyade âlimdir, öyle ise, benden daha faziletlidir,
demelidir.
Bir cahil görünce, bu bilmeden
günah işler. Fakat ben bilerek işlerim, öyle ise, bu benden efdaldir,
demelidir.
Bir kâfir görse,
olur ki, dünyadan iman ile gider. Benim imanla gidip gitmeyeceğim ise belli
değildir. Şu hâlde, benden daha faziletli olabilir, diye düşünmelidir!