23/11/2024 Cumartesi Köşe yazarı V.T

Zinhar, sakın kimseyle eğlenmeyiniz. Bu kişi kâfir bile olsa. Zira bu işin sonunda pişman olursunuz

Hasan Ünsî Efendi İstanbul'da yetişen büyük velîlerdendir. 1645 (H.1055) senesinde Kastamonu’da Taşköprü'de doğdu. Önce Bayramiyye yolu büyüklerinden olan babası Recep Efendi’den okudu. Sonra Şeyh Karabaş Ali Efendi’nin sohbetlerine devam ederek kemale geldi, icazet alıp vekili oldu. 1723’te (H.1136) İstanbul'da vefat etti.

Hasan Efendi’nin kerametleri pek çoktu. Halvetî dervişlerinden Ömer Efendi anlatır: "Bir tanıdığımızın evladı hastalanmıştı. Tabipler bir çare bulamadılar. Neticede onu alıp Ünsî Efendi’nin dergâhına götürdük. Ünsî Hasan Efendi çocuğa nazar edip, dua etti. O dakikada çocukta hastalıktan eser kalmadı. Sevinçle evimize döndük. Lakin annem evde başka kadınları güldürmek eğlendirmek için; "Şeyh Efendi şöyle dua etti. Şöyle üfledi." diye bazı şeyler söyledi. Herkes buna güldü. Lakin akşam annem rahatsızlandı. Sebebini anlayamadık. Daha sonra annem bize; "Evladım. Ben şöyle şöyle yaparak eğlenmiştim. Şeyh Ünsî Efendi’yi bu gece karşımda heybetli bir şekilde gördüm. Bana; "Ben sizin eğlenceniz miyim?" diyerek azarladı. Feryat edemedim. Kendimden geçtim" dedi. Sonra da Ünsî Efendi’ye gidip orada tövbesini bildirmek istedi. Daha bir şey söylemeden Ünsî Efendi; "Hanım bir daha bizleri dile almayınız, alay etmeyiniz!" buyurdu ve annemi affetti. Sonra bana; "Zinhar, sakın kimseyle eğlenmeyiniz. Bu kişi kâfir bile olsa. Zira bu işin sonu pişmanlıktır" diye nasihat buyurdular."

Hoca Paşa Mahallesi’nde hizmetçi bir kadın vardı. Ücret ile komşuların bazı işlerini görürdü. Bir gün bir komşu kadın buna hasta çocuğunu getirip; "Sen bu masumu Şeyh Ünsî Efendi’ye götür. Dua eylesin. Ayrıca şu paraları da hediye olarak ona verirsin" dedi. Hizmetçi kadın hasta çocuğu alıp Şeyh Ünsî Efendi’ye götürdü ve dua etmelerini istedi. Paraları da iki altını eksik olarak onun önüne koydu ve; "Bunu çocuğun annesi gönderdi" dedi. O zaman Ünsî Efendi çocuğa dua etti. Çocuk iyileşti. Sonra hizmetçi kadına; "Sakladığın iki altını da koy!" buyurdu. Kadın inkâr edince; "Bilmez miyim. İki altın sağ cebindedir. Beni yalancı çıkarmak mı istersin?" buyurdu. O zaman kadıncağız titremeye başladı ve cebindeki paraları çıkarıp önüne koydu. Ünsî Efendi; "Bunu fakirlik sebebiyle yaptın. Lakin bir daha yalan söyleme. Bir kimseyi imtihan etme. Fakirliğe sabret. Allahü teâlâ insanın dünyalığını çoğaltsın" buyurdu ve hizmetçi kadına kırk altın ihsan etti. O iki altını da ayrıca verdi.