22/04/2023 Cumartesi Köşe yazarı A.D

Hâcegî Muhammed Emkenegî (İmkenegî) hazretleri "rahmetullahi teâlâ aleyh" Silsile-i aliyyenin yirmi birincisidir. Rûh ilimlerinin mütehassısı idi. Evliyanın büyüklerinden Derviş Muhammed hazretlerinin oğlu ve Muhammed Bâkibillah hazretlerinin hocasıdır. Zahiri ve batıni ilimleri babasından öğrendi. Tasavvuf ilminin ve hallerinin mütehassısıydı. Çok velî yetişdirdi. 918 senesinde Buhârâ'nın İmkene kasabasında doğdu, 1008 [m. 1600] senesinde orada vefât etti.

Hâcegî Muhammed Emkenegî hazretlerinin yetiştirdiği velilerin en başta geleni kendisinden sonra halifesi olan Muhammed Bâkibillah'tır. Muhammed Bâkibillah hazretleri, bir gece rüyasında Hâcegî Muhammed Emkenegî'yi gördü. Hocası ona; "Ey oğul, senin yolunu gözlüyorum" buyurdu. Bâkibillah hazretleri buna çok sevindi. Hemen huzuruna gitti. Huzuruna varınca ona çok iltifat gösterip, yüksek hâllerini dinledi. Sonra üç gün üç gece baş başa sohbet ettiler...
Hâcegî hazretleri ona feyiz verip, yüksek faydalara kavuşturdu. Sonra Bâkibillah hazretlerine; "Sizin işiniz, Allahü teâlânın yardımı ve bu yüksek yolun büyüklerinin ruhlarının terbiyeleriyle tamam oldu. Tekrar Hindistan'a gitmeniz lazım. Çünkü bu silsile-i aliyyenin, orada sizin sayenizde parlayacağını görüyorum. Bereket ve terbiyenizden çok istifade edip, büyük işler yapacak kimseler gelecek" buyurdu.
Hace Bâkibillah kendilerini bu işe layık görmediğinden, özür dilediyse de, Hâcegî Muhammed Emkenegî, ona istihare yapmasını emretti. Rüyasını Emkenegî hazretlerine anlattığı zaman, şu karşılığı aldı:
"Derhal Hindistan'a gidiniz. Orada sizin bereketli nefeslerinizden bir aziz meydana gelecek, bütün dünya onun nuruyla dolacak. Hatta, siz de ondan nasibinizi alacaksınız."
Hace Bâkibillah hazretleri Hindistan'ın Serhend şehrine geldiği zaman, kendisine; "Kutbun etrafına geldin" diye ilham olundu. Bu kutub, imam-ı Rabbani hazretleriydi... Demek ki, bu kıymetli tohum, Semerkand ve Buhara'dan getirilmiş, Hindistan toprağına ekilmiş oluyordu.
Mevlâna Halid-i Bağdâdî hazretleri bir mektubunda Emkenegî hazretlerinden bahisle şöyle buyurmuştur:
"Hâcegî Muhammed Emkenegî, Hak âşıklarını gerçek sevgiliye kavuşturmak için sıkıntılara katlanarak ve zahiren kırıklık içerisinde senelerce rehberlik yaptı. Bir gün talebelerinin bir kısmı ile dikenlik bir yerden geçiyorlardı. Bir talebesinin ayakları yalın idi. Ayağına hep diken batıyordu. İçinden gizlice ah çekiyor ve ayağını da hocasının izinden ayırmıyor, takip ediyordu. Hocası Emkenegî hazretleri onun bu hâline iltifat edip, 'Evladım, ayağa elem dikeni batmadıkça, murat gülü açılmaz' buyurdu. Bu söze talebe çok sevindi.”