26/11/2021 Cuma Köşe yazarı V.T
"Hocasına edeple bakan hak yoluna girmiş olur...”
“Allahü teâlâ bir kulu
için hayır murâd edince, onun kalbine hakîkî ilimleri yerleştirir.”
Dizdarzâde Ahmed
Efendi Osmanlı âlimlerindendir. Larende’de (Karaman) doğup yetişti. 1032
(m. 1623) senesinde Edirne’de vefât etti. İlk tahsilini tamamladıktan
sonra, Çivi-zâde Muhammed Efendi’nin mülâzimi, daha sonra da müderris
oldu. Sonra Azîz Mahmûd Hüdâyî hazretlerinin talebeleri arasına girdi.
Manevî kemâlâta kavuştuktan sonra, hocasından hilâfet aldı. Daha sonra.
Edirne’ye gelerek yerleşti ve talebe yetiştirdi. Buyurdu ki:
“Kanâat eden muhtaç
olmaz. Hasedi terk eden rahat bulur. Haramı terk eden, dîninde ihlâs sahibi
olur. Gıybeti terk edenin muhabbeti zâhir olur, iyilikleri çok olur.
İnsanlardan uzakta kalan, onlardan gelecek sıkıntı ve cefâlardan kurtulur.
Sözü, konuşması az olanın, aklı kâmil olur. Allahü teâlânın verdiği az rızka
râzı olan, Allahü teâlânın katında bulunana güvenmiş olur.”
“Kalb üç çeşittir.
Birincisi; a’razî, yani yeryüzüne bağlı olan kalb ki, her an şeytanın
aldatması ve azdırmasına karşı tehlikededir. İkincisi; semâvî kalb ki, bu kalb,
a’razî kalb kadar olmamakla beraber, yine de şeytan, zayıf hâlini yakalayıp
buna da saldırabilir. Üçüncüsü; arşî kalb olup, şeytan ve diğer mahlûklardan
hiçbirisi buna zarar veremez.”
“Allahü teâlâ bir kulu
için hayır murâd edince, onun kalbine hakîkî ilimleri yerleştirir.”
“Sen, şu anda
bulunduğun dünyâda ebedî kalacak değilsin. Bakî olan âhiret yurduna da henüz
ulaşmış değilsin. Bu hâl karşısında sana düşen odur ki, kendisine çok yakın
olduğun, senin her hâlini gören duyan ve bilen zâta (Allahü teâlâya)
yönelesin.”
“Bir talebe, kendisine
ilim ve edeb öğreten ve hakîkî âlim olan hocasına edeb ve muhabbetle nazar
edince (bakınca), hak yoluna girmiş olur.”
“Mahlûklar arasında
hilekârlık, düzenbazlık olmadığı zaman, Allahü teâlânın tevfîk, yardım ve
başarı ihsânları yağmur misâli yağmaya başlar.”
“Bir kul kalbini
Allahü teâlâya tevcih edebildiği (döndürebildiği) müddetçe, Allahü teâlâ onun
bütün dağınık işlerini toparlar, bir araya getirir. Fakat kul, Allah korusun,
kalbini bir kula tevcih eder, kendisi gibi âciz bir mahlûktan medet umarsa,
bütün işleri darmadağınık olur.”
“Allahü teâlâyı tanıyan ârif zâtların, dünyâya düşkün olanlardan kaçmaları, onlardan uzaklaşmaları, onların üzerinde dünyâ cifesinin pis kokusu duyulup, etrâfı rahatsız ettiği içindir."