28/11/2021 Pazar Köşe yazarı A.U
Resûlullahın müezzini idi...
Bilâl-i Habeşî hazretleri,
Resûlullahın yanından ayrılmaz, Onun hizmetlerini yapardı.
Sonra hicret edildi.
Medîne’ye gidildi.
Ve mescit binâ edildi.
Peygamberimiz, Eshâb-ı
kirâma beş vakit namazı cemâatle bu mescitte kıldırıyordu.
Önceleri namaz vakti
gelince;
“Es-salâtü
câmia!” denilirdi.
Sevgili Peygamberimiz,
Eshâb-ı kirâmla istişâre edip, namaz vaktinin bildirilmesi için bir alâmet
tesbîtini arzu buyurdular.
Kimi “Çan
çalalım” dedi.
Kimi “Boru
çalalım” dedi.
Kimi de dedi ki:
“Ateş yakıp yukarı
kaldıralım...”
Efendimiz
aleyhisselâm, 'Çan’ın Hristiyânlara, 'Boru’nun Yahûdîlere, 'Ateş'in de
Mecûsîlere mahsus olduğunu söyleyip, bunları kabûl buyurmadılar.
Abdullah bin Zeyd ve
Hazret-i Ömer, rüyâda ezân okunmasını görüp Efendimize arz ettiler.
Efendimiz bunu
beğendi.
Ve namaz vakitlerinde
ezân okunmasını emir buyurdu.
Hazret-i Bilâl’in sesi
gür idi.
Çok güzel ve pek
tesîrliydi.
O, ezân okumaya
başlayınca, herkes büyük bir aşk içinde dinler, kendinden geçerdi.
Çoğu da ağlardı!
Peygamber Efendimizin vefâtına kadar müezzinlik yaptı.