31/01/2026 Cumartesi Köşe yazarı A.D

Bütün fıkıh kitaplarında şefaati inkâr eden imamın arkasında namaz kılınmasının caiz olmadığı bildirilmiştir.

Şefaat, günahkârların affı için aracılık edip onları kurtarmak için Allah'a yalvarmaktır. Asr-ı saadetten bu yana binlerce Ehl-i sünnet âlimi geldi. Dört hak mezhepten birine mensup hiçbir İslam âlimi şefaati inkâr etmemiştir. Fakat yeni türeyen bazı mezhepsizler, şefaati inkâr ediyorlar. İmam-ı a’zam hazretleri, dört hak mezhebin imamları ve Ehl-i sünnet âlimlerden şefaati inkâr eden tek bir kişi yoktur. Olması da mümkün değildir. Bütün müfessirler, muhaddisler ve fakihler gibi, dört mezhep imamı da şefaatin hak olduğunu bildirmişlerdir. Bütün âlimlerin en büyüğü olan İmam-ı a’zam hazretleri, "Peygamberler, âlimler ve salihler, günahkârlara şefaat edecektir" buyurdu. (Fıkh-ı ekber)

Milel-Nihal kitabında, (Resulullah’ın şefaat edeceğine, kiramen kâtibin meleklerine ve Cennetteki rü’yete inanmayan imamın arkasında namaz kılınmayacağı Hülasa’da yazılıdır) diyor. (S. Ebediyye)

Şefaat, günahkârların affı için aracılık edip onları kurtarmak için Allah'a yalvarmaktır. Din kitaplarında bildirildiğine göre, Peygamber efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” şefaati şöyle olacak:

1- Mahşerde bekleme azabından kurtaracaktır. (Makam-ı Mahmud şefaati) 2- Çok kimseyi hesapsız Cennete sokacaktır. 3- Günahı çok olan müminleri Cehennemden çıkaracaktır. 4- Sevabı ve günahı eşit olup, A’raf’ta bekleyenleri Cennete koyacaktır. 5- Cennettekilerin derecelerinin yükselmesine şefaat edecektir. (İtikadname, Berika, Şir’a şerhi)

Cehennemde kâfirlerin azabı hiç hafiflemeyecektir. Ancak bazı istisnalar vardır. Mesela şefaatle Cehennemdeki bazı kâfirlerin azabı hafifleyecektir. (Berika)

Resulullah şefaat etmeden hiçbir peygamber şefaat etmeyecektir. Onun şefaatinden sonra Allahü teâlâ, diğer enbiyaya, evliyaya, sülehaya, şühedaya ve sıddıklara şefaat etmeleri için izin verecektir. Ravdatü'l-ulemâ'da böyle bildiriliyor. (Şir’a şerhi)

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:

(Kıyamette ilk şefaat eden ben olacağım.) [Müslim]

(Bütün Peygamberler şefaat edecektir.) [Buhari]

Kur'ân-ı kerimde buyuruldu ki:

(Onların Allah’ı bırakıp da, taptığı putlar şefaat edemez. Ancak hak dine inanıp ona şahitlik eden kimseler şefaat eder.) [Zuhruf 86]

Bir hadis-i şerifte de şöyle buyuruldu: (Allahü teâlâ, Cebrail aleyhisselamın şefaatiyle ümmetimden imanlı bir kişi kalmayıncaya kadar hepsini Cehennemden çıkaracaktır.) Ravda'da böyle diyor. (Şir’a şerhi)

Bu kadar vesikaya rağmen, şefaat istemeye şirk demek, koyu cahillik veya sapıklık değil midir?