Vâki olanda hayır vardır...
31/01/2026 Cumartesi Köşe yazarı A.U
Mesruk bin el Celâ hazretleri,
Tâbiîn devrininin meşhûr fıkıh ve hadîs âlimidir.
O, şöyle anlatır:
Bir çöl bedevîsinin bir merkebi, bir köpeği, bir de horozu
vardı. Horoz onları namâza uyandırır, köpek bekçilik yapar, merkep de yüklerini
taşırdı.
Bir gün bir tilki, horozu kaçırdı.
Aile fertleri çok üzüldüler!
O ise hayra yorup;
“Üzülmeyin,
belki hakkımızda böylesi hayırlıdır” dedi.
Aradan bir müddet geçti...
Bir kurt merkebi parçaladı!
Çoluk çocuğu üzüldüler!
O, yine üzülmeyip;
“Üzülmeyin,
belki hayırlısı böyledir” dedi.
Daha sonra köpek öldü!
Ailesi yine çok üzüldüler!
Adam buna da üzülmeyip;
“Üzülmeyin,
vâki olanda hayır vardır” dedi.
Nihâyet bir gece sabaha karşı eşkıyâlar köyü bastı. Bu aile
hâriç bütün köy halkının mallarını gasbedip kendilerini de esîr alıp
götürdüler.
Çünkü eşkıyâlar, hayvanlarının gürültüsünü işitip, bulundukları
yeri tesbit etmişlerdi...
Onlarınsa hayvanları birer sebeple ölmüşlerdi. Hayvan olmayınca
sesleri de yoktu...
Hayvan sesleri olmayınca eşkıyâlar zifirî karanlıkta bunları
fark edemediler.
Ve çekip gittiler.
Mesruk bin el Celâ hazretleri bu hâdiseyi anlattıktan sonra; "Bunların
hayvanlarının ölmesi, hayırlı olmuş ki, bu belâdan kurtulmuşlar" buyurdu.
