13/10/2021 Çarşamba Köşe yazarı V.T
Cinnileri feryat ettiren mektup!
“Yâ Ebâ Dücâne! Bu
mektupla, beni yaktın. Senin sahibin, bizden elbette çok yüksektir..."
Süleymân bin Bilâl
Teymî hazretleri hadis hâfızıdır. 100 (m. 718)’de Hicaz’da doğdu. 172’de (788)
Medine’de vefat etti. Naklettiği hadis-i şeriflerden bazıları:
Ebû Dücâne
“radıyallahü anh” anlatır: Yatıyordum. Değirmen sesi gibi ve ağaç yapraklarının
sesi gibi, ses duydum ve şimşek gibi, parıltı gördüm. Başımı kaldırdığımda
odanın ortasında, siyah bir şeyin yükseldiğini gördüm. Elimle yokladım. Kirpi
derisi gibi idi. Yüzüme, kıvılcım gibi şeyler atmağa başladı.
Hemen Resûlullah
(sallallahü aleyhi ve sellem) efendimize gidip, anlattım. Buyurdu ki: “Yâ
Ebâ Dücâne! Allahü teâlâ, evine hayır ve bereket versin!”
Kalem ve kâğıt istedi.
Ali’ye “radıyallahü anh” bir mektup yazdırdı. Mektubu alıp, eve götürdüm.
Başımın altına koyup, uyudum...
Feryat eden bir
ses, beni uyandırdı. Diyordu ki: “Yâ Ebâ Dücâne! Bu mektupla, beni yaktın.
Senin sahibin, bizden elbette çok yüksektir. Bu mektubu, bizim karşımızdan
kaldırmaktan başka, bizim için kurtuluş yoktur. Artık, senin ve komşularının
evine gelemeyeceğiz. Bu mektûbun bulunduğu yerlere gelemeyiz.”
Ona dedim
ki: Sahibimden izin almadıkça bu mektûbu kaldırmam!
Cin ağlamasından,
feryadından, o gece, bana çok uzun geldi. Sabah namazını, mescidde kıldıktan
sonra, cinnin sözlerini anlattım. Resûlullah efendimiz buyurdu ki: “O
mektubu kaldır. Yoksa, mektubun acısını, kıyâmete kadar çekerler.”
Enes bin Mâlik’in
(radıyallahü anh) rivâyet ettiği hadîs-i şerîfte, Resûl-i ekrem; “Sizden
biriniz, beni; anasından, babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok
sevmedikçe, kâmil bir îmânla îmân etmiş olmaz” buyurdu.
Ebî Ervâ (radıyallahü
anh) diyor ki: Resûlullah ile oturuyorduk. Ebû Bekir ile Ömer (radıyallahü
anhüma) geldiler. (Allahü teâlâya hamd olsun ki, beni bu ikisi ile
kuvvetlendirdi) buyurdu.
Hazreti Ali
(radıyallahü anh) Resûlullahı “Ümmetimden bazı kimseler meydana çıkacak,
Eshâbımı kötüleyeceklerdir. Bunlar, Müslümanlıktan ayrılacaklardır” buyururken
işittiğini rivâyet etti.
Atâ bin Yesâr’ın (radıyallahü anh) Resûlullah’tan bildirdiği hadîs-i şerîfte buyuruldu ki: “Kırk dirhemi veya bu değerde malı olduğu hâlde, dilencilik eden kimse, dilenmekte ısrar etmiş, günaha girmiş olur.” Yine Atâ bin Yesâr’ın rivâyet ettiği bir hadîs-i şerîfte “İnsanların en iyisi, borcunu en iyi şekilde ödeyenlerdir” buyuruldu.