21/01/2023 Cumartesi Köşe yazarı V.T
"Ey oğlum! Ölümü seviyor musun?.."
Daygam bin Mâlik hazretleri evliyânın büyüklerindendir. Doğum,
vefât yeri ve târihleri kesin olarak bilinmemektedir. Kerametleri çok görüldü.
Nasihatleri pek kıymetli idi.
Mevlânâ Ebû Eyyûb anlatır:
Daygam bin Mâlik bir gün bana; "Ey Ebâ Eyyûb! Nefsinin
düşmanlığından sakın. Ben insanların dünyâda üzüntülerinin bitmediğini gördüm.
Allahü teâlâya yemin ederim ki, âhirette mümin sürûr, sevinç görmezse iki şeyle
karşılaşır: Dünyâda iken yaptıklarına pişman olur. Bunu niye yaptım der. Diğeri
âhirette hor ve hakir olur" dedi. Bunun üzerine ona; "Mümine âhirette
sevinç neden olmasın, zîrâ o dünyâda, Allah'ı için yorulup didiniyor?"
dedim. Bana; "Ey Ebû Eyyûb! Nasıl kabûl görsün nasıl selâmete ersin? Zîrâ
nice kimseler işinin gücünün; îmân, ibâdet ve ihlâsının doğru olduğunu zanneder.
Sonra da artık kurtuldum, der. Bunların yaptıkları işler, Allahü teâlânın
rızâsına uygun olmadığı için, işleri âhirette yüzlerine vurulur" dedi...
Bir gün annesi Daygam'a seslenmişti. O her zamanki edebini
gösterip; "Buyur anneciğim!" dedi. Annesi ona; "Ölümü seviyor
musun?" diye sordu. Daygam; "Evet anneciğim!" dedi. Annesi;
"Niçin seversin?" diye sordu ve açıklamasını istedi. O da;
"Allahü teâlânın yanında hayırlı olan şeyi ümid ediyorum" dedi.
Ana-oğul ağlamaya başladılar. Ev halkı da onlarla birlikte ağladı...
Bir defâsında yine annesi; "Ey oğlum! Ölümü seviyor musun?" demişti.
Daygam buna karşı; "Hayır Anneciğim!" dedi. Annesi buna hayret edip
sebebini sordu. O da; "Ölüme hazır değilim" dedi. Bunun üzerine
ana-oğul ağlamaya başladı.
Hakem bin Nuh, bir gün Daygam hazretlerinin oğluna şöyle anlattı:
Baban Daygam bin Mâlik ile bir gemide idik. Gece sabaha kadar ağladı, inledi. Sabah olunca biz; "Ey Mâlik! Gecen çok uzun sürdü" dedik. Yine ağladı. Sonra; "İnsanlar yarın başlarına gelecek şeyleri bilseler, hayattan ebedî lezzet almazlardı. Vallahi şu gecenin şiddetli karanlık ve korkusu, bana âhireti ve oradaki işin zorluğunu hatırlattı. O gün bütün işler insanı üzer" dedikten sonra, Lokman sûresi 33. âyet-i kerîmesini okudu. Meâlen: "Ey insanlar! Rabbinize karşı gelmekten sakının. Ne babanın evlâdı, ne evlâdın babası için bir şey ödeyemeyeceği günden çekinin. Bilin ki Allah'ın verdiği söz gerçektir. Sakın dünyâ hayâtı sizi aldatmasın ve şeytan, Allah'ın affına güvendirerek sizi kandırmasın."