27/04/2022 Çarşamba Köşe yazarı A.U
"Bu gördüğünü ben hayattayken kimseye anlatma!"
Abdülhakîm Arvâsî hazretlerini
sevenlerden Abdülkâdir isminde bir pamuk tüccarı şöyle anlatıyor:
Efendi Baba ile Eyüp
Câmii’nde bir gün beraberdik.
Öğle namazını kıldık.
Birlikte dışarı
çıktık.
Ve Hazret-i Hâlid'in
türbesine girip bir kenarda oturduk.
Efendi Baba;
“Bana sokul ve
gözlerini kapat!” buyurdu.
Ben de öyle yaptım.
Gözlerimi kapatınca,
Hazret-i Hâlid bin Zeyd’i gördüm karşımda.
Uzun boylu ve
heybetliydi.
Kalkıp elini öptüm
hürmetle.
İkisi bir şeyler
konuştular.
Ben bir şey
duymuyordum.
Sadece seyrediyordum.
Bir müddet sonra;
“Gözünü aç!” buyurdu.
Açınca, Hazret-i Hâlid
kaybolmuştu gözden.
Efendi Baba ile ikimiz
yan yana oturuyorduk.
Sonra dışarı çıktık.
İkindi ezânı
okunuyordu.
Efendi, bana dönüp;
“Neler gördün?” diye sordu.
Aynen arz ettim.
Kulağıma eğildi.
“Ben hayatta oldukça,
bu gördüğünü kimseye söyleme!” buyurdu.
Ben hemen;
“Başüstüne efendim”
dedim.
O vefat ettiği için anlatıyorum...