29/10/2022 Cumartesi Köşe yazarı A.U
“Rabbim beni o adamdan kurtardı!”
O devirde, Bağdat'ta bir kadın vardı ki, Abdülkâdir-i Geylânî
hazretlerini çok seviyor, darda kaldığı zamanlarda ondan imdât istiyordu.
Ancak bir ahlâksız vardı.
Âşıktı bu kadına.
Onu, gizli gizli tâkip ediyor, nereye giderse peşinden
gidiyordu.
● ● ●
Bir gün uzun bir yola çıktı kadıncağız.
O adam da arkasından...
Kadın dağda giderken akşam oldu.
Gecelemek üzere girdi bir mağaraya.
Ardından o adam da girdi.
Kadın geri dönüp adamı gördü ama kaçacak, saklanacak bir yer
yoktu.
Zor durumda kalmıştı.
● ● ●
Gözlerini kapattı.
"Yetiş
ey Gavs-ül âzam!" diye yalvardı.
O anda, Gavs-ül âzam evinde abdest alıyordu.
Kadının sesini işitince nalinini çıkarıp o mağaraya doğru
hiddetle savurdu!
O terbiyesiz adam yaklaştı.
Tam kadını tutacaktı.
● ● ●
O anda bir nalin yukarıdan hızla gelip şiddetle çarptı kafasına!
Hattâ bir defâ değil.
Tekrar tekrar vurdu!
Tâ ki, ölene kadar.
Kadın, o nalini alıp Gavs-ül âzama getirdi ve “Efendim, Rabbim beni o adamdan kurtardı” dedi.