“Ey kulum! Dünyada beni andın mı?"
20/04/2026 Pazartesi Köşe yazarı A.U
Tâbiîn’in büyüklerinden olan Sâbit bin Eslem Benânî hazretleri,
737 (H.120) senesinde vefât etti.
Bu zât anlatıyor:
Mümin, kıyâmet gününde Allahü teâlânın huzûrunda durur.
Allahü teâlâ;
“Ey
kulum! Sen dünyâdayken bana ibâdet eden kullarımla berâber ibâdet ediyor
muydun?” diye sorar.
Kul cevap verir:
“Evet yâ Rabbî!”
Ve yine sorar ki:
“Ey
kulum! Dünyâdayken bana duâ edip yalvaran ve beni zikredip ananlarla berâber,
sen de yalvarıp beni andın mı?”
O, cevap verir ki:
“Evet yâ Rabbî!”
Bu defâ Hak teâlâ;
“İzzetim
hakkı için; beni zikredip andığın her yerde, ben de seni andım. Nerede duâ edip
yalvardınsa kabûl ettim” buyurur.
Efendimiz de;
“Müminin
hiçbir duâsı geri çevrilmez. Karşılığı, ya dünyâda verilir, ya âhirete
ertelenir veyâ günahlarına kefâret ve af sebebi olur” buyuruyor.
● ● ●
Bir gün de bu zâta;
“Efendim, Allahü teâlânın en çok sevdiği ibâdet nedir?” diye
sordular.
Cevâbında;
“Allahü
teâlânın en sevdiği ibâdet, Müslümanların birbirini sevmesidir ki, bu haslet,
îmânın da şartıdır zâten” buyurdu.
