"Senin yerin bizim kalbimizdir..."

08/06/2023 Perşembe Köşe yazarı A.U

(Dünden devam)

Onlar, Yûnus Emre’ye; “Arkadaş, hani senin duân kabul olmazdı. Sen kimin hürmetine duâ ettin?” dediler.

“Önce siz söyleyin” dedi.

O kimseler;

“Biz, Taptuk dergâhına hizmet eden Yûnus Emre hürmetine diye duâ etmiştik” dediler.

Yûnus Emre;

“Ben de, (Yâ Rabbî! Arkadaşlarım kimin hürmetine duâ ettilerse o makbul zâtın hürmetine) diye duâ ettim” dedi.

Onlar da şaşırmıştı.

Biri, Yûnus’a dönüp;

“Bir garip insansın. İsmin ne senin arkadaş?” dedi

Cevâben:

“Şaşkın Yûnus!” dedi.

Ve ayrıldı onlardan.

Geri dönüyordu.

Hücrelerine kadar pişmandı dergâhı terk ettiğine.

Gelip boylu boyunca uzandı dergâhın eşiğine.

Hocasının gözleri görmüyor, el yordamıyla zorlukla yürüyordu.

O ara dışarı çıkacaktı.

Kalktı ve eşiğe kadar geldi.

Ayağı bir şeye takıldı.

O vakit anladı meseleyi.

“Bu, bizim Yûnus mu? Senin yerin bizim kalbimizdir, burada ne ararsın?” buyurdu.

Ve elinden tutup kaldırdı.

Yûnus, Yûnusluğunu o gün aldı.

Yüzyıllar geçtiyse de unutulmadı...