Esirin hapisten kurtulması gibi...

03/05/2023 Çarşamba Köşe yazarı O.Ü

Sual: İmanı olan bir kimsenin ölümü ile, imanı olmayan veya imanı olup da fasık olanın ölüm şekli aynı mıdır?

Cevap: Müminin ruhunun bedenden ayrılması, esirin hapisten kurtulması gibidir. Mümin öldükten sonra, bu dünyaya geri gelmek istemez. Yalnız şehitler, dünyaya geri gelip, bir daha şehit olmak ister. Dünyanın iyiliği gitti. Kederleri kaldı. Bundan dolayı ölüm, her Müslüman için hediyedir. Bir adamın dinini, ancak kabri korur. Müminlere yapılacak ikramlardan birincisi, ölümdeki sevinçtir. Mümini rahatlandıran, ancak Allahü teâlâya kavuşmaktır. Her mümine mevt, hayatından daha iyidir. Kâfirlere de mevt faydalıdır. Din Büyükleri buyuruyor ki:

“Çabuk tükenen şeyin peşinde koşuyorsunuz. Sonsuz kalacak şeye bakmıyor, ondan kaçıyorsunuz! Bir kimsenin ölümünde hayır yok ise, hayatında da hayır yoktur. Allahü teâlâya kavuşturduğu için, mevt sevilir. Sevdiğim adamın kalmasını da severim. Ölmesini de severim. Dost dosta kavuşmak istemez mi? Azrail aleyhisselam, İbrahim aleyhisselamdan ruhunu almak için izin isteyince;

(Dost, dostun canını alır mı?) dedi. Allahü teâlâ, Azrail aleyhisselam ile haber gönderip;

(Dost dosta kavuşmaktan kaçınır mı?) buyurunca;

(Yâ Rabbî! Rûhumu hemen al!) diye dua eyledi.

Allahü teâlânın emirlerine uyan bir mümine, ölümden daha sevinçli bir şey olamaz. Allahü teâlâya kavuşmayı seven mümin, mevti ister. Mevt, dostu dosta kavuşturan bir köprüdür. Kavuşmak şevki, büyük ve yüksek derecedir. Bu dereceye yükselen mümin, mevtin gecikmesini istemez. Rabbine iştiyakından dolayı, Ona kavuşmayı, Onu görmeyi sever. Cenneti seven ve ona hazırlanan insan mevti sever. Çünkü, mevt olmayınca, Cennete girilmez.”

Bir köylüye sen öleceksin demişler. O da, ölünce nereye giderim diye sormuş. Allahü teâlâya cevabını alınca, hayrı ancak kendisinde bulduğumuz Rabbime kavuşturacak olan ölümden korkum kalmamıştır der.

Sual: Ölürken can verme acısı çok mu fazladır ve herkes bu acıyı tadacak mıdır?

Cevap: Can vermek acısı, dünya acılarının hepsinden daha acıdır. Fakat, ahıret azaplarının hepsinden daha hafîftir. Mümin, ruhunu teslim edeceği vakit, rahmet meleklerini görüp, onların zevki ile, can verme acısını duymaz. Ruhu, tereyağından kıl çeker gibi, kolay çıkar ve nimetlere kavuşur.