“Müminleri sevindir”
16/04/2026 Perşembe Köşe yazarı A.U
Tâbiîn’in büyüklerinden olan Sâbit bin Eslem Benânî hazretleri,
737 (H.120) senesinde vefât etti.
Zâhid, âbid, müttekî bir zâttı.
Enes bin Mâlik radıyallahü anh, onu çok severdi.
Bir gün onu gördü.
Ve dikkatle bakıp;
"Senin
gözlerin, Resûlullah’ın gözlerine ne kadar da çok benziyor" dedi ve
Resûlullah’ı hâtırlayıp çok ağladı!
● ● ●
Vefât ettiğinde defnedip mübârek kabrini kerpiçle ördüler.
Ertesi gün kabre gelenler, kabrin üzerini “nûr” kaplamış gördüler.
Ayrıca kabrinin civârından geçen kimseler, bâzen içeriden
Kur’ân-ı kerîm sesleri işitirlerdi.
Bir sevdiği vardı.
Bir gün bu zâta;
"Falan, çok kibirli" dedi.
Sâbit el Benânî de ona;
"Onun
önünde ‘ölüm’ yok mudur ki, kibirleniyor?" buyurdu.
● ● ●
Bir genç, nasîhat istedi bu mübârek zâttan.
Cevâben buyurdu ki:
“Müminleri
sevindir.”
Genç adam sordu:
“Bu iş çok mu sevaptır?”
Büyük velî de ona;
“Evet, Peygamberimiz; ‘Allahü teâlânın, farzlardan sonra en
çok sevdiği iş, bir mümini sevindirmektir’ buyuruyor” diye
cevap verdi.
